Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB derent-wegen (Bd. 2, Sp. 222)   PfWB dessent-wegen (Bd. 2, Sp. 227)   PfWB des-wegen (Bd. 2, Sp. 228) 
  derent-wegen Adv.: = PfWB deswegen, derentweh [Schandein Ged. 251], derntweje [Nachlaß Heeger], derntweche (dǟrntwχə) [mittl. VPf (Bertram 107)]. Sie hän uns g'schriwwe, sie kännten nit kumme, und derndwääche isch unser Mutter ganz traurich [Neustdt]. Derentwege häb ich s' Möwel rumg'stellt [Feierowend Nr. 5/1959]. Südhess. I 1476; RhWB Rhein. I 1324; LothWB Lothr. 86; ElsWB Els. II 803; Bad. I 465. —

 

 -wegen Adv.: dass., dessentweh (dęsndw) [Pirmas Schandein Ged. 251], dessentwegen [LU-Assh (18. Jh.)]. Südhess. I 1481; RhWB Rhein. I 1326; ElsWB Els. II 803. —

 

   des-wegen Adv.: wie schd., deswee (desw), (-wē) [WPf NPf nördl. VPf Don Gal Buch], desweche (-wēχə) [Ost-PS mittl. u. südl. VPf]; vgl. PfWB dadarum, dada-, dader-, der-, desda-, desder-, PfWB dessentwegen. Du brauchscht deswee net bees se sein [ KU-Kaulb Kreimb]. Er hot sich deswege net ä äänzig vun seine rote Hoor ausgeresse [JKurpf. 1934 S. 87]. Un zwar desweche, weil im Weschde vum Dorf uf'm Berggippel die alt Rietburch steht [ LA-Rhodt]. Deswee loß ich meer ke grooe Hoore wachse [ Gal-Dornf]. Südhess. I 1482; Rhein. I 1326; Bad. I 466.