Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Bunz (Bd. 1, Sp. 1359)   PfWB Ge-mäch (Bd. 3, Sp. 184) 
  Bunz f.: 'weibliche Scham'. Wertshaus zur goldige Bunz [Schandein Sprachsch. 8]. Syn.: PfWB Pfanne 3 b, PfWB Pritsche2 2 b, PfWB Büchse 4 a, PfWB Bumpel 3, PfWB Bürste 5, PfWB Bussel, PfWB Bussi2, PfWB Butsche 1, PfWB Butte2, PfWB Täsche, PfWB Ding, PfWB Fotze, Futt, PfWB Gemäch, PfWB Gewürzlade, PfWB Loch, PfWB Mutter, Mütterliches, PfWB Quetsche, PfWB Scheide, PfWB Schnalle, PfWB Schnecke, PfWB Spatz, PfWB Zotte. Südhess. I 1230; RhWB Rhein. I 1130; Bad. I 371.

 

   Ge-mäch2, -mach2 n.:
1. 'äußeres Geschlechtsorgan (weiblich und männlich)', Gemäch (gəmęχ) [RO-Als KL-Neukch Fischb KB-Boland verbr. VPf, PfId. 51], (gəmχ) [KU-Bedb lothr. SWPf], (gəmēχ) [vereinzelt NWPf NPf mancherorts Don Gal], (gəmē) [Kus u. Umg.], Gemech [Lambert Penns 63], Gemecht [ FR-Roxh], Gmäch [ Don-Tscherwk], Gemach (gəmax) [ LA-Herxhwey], (gəmāx) [ KU-Adb], Dim. Gemächel [ BZ-Dernb]; vgl. PfWB Gesäckels 2. Syn. s. PfWB Bunz, PfWB Schwanz. Er hot'm uf's G. getret [ KU-Schmittw/O]. Er hot's am G. 'ist geschlechtskrank' [ LU-Opp]. Er hot sich wehgedan am G. [LA-Impfl]. Aderlaß vorne und hinten an dem Gemäch, wann das Gemäch geschwollen ist [aus dem Arzneibuch des Schmiedemeisters Hafner in FR-Flomh (1765)]. —
2.
a. 'After beim Rindvieh', Gemäch [ BZ-Pleisw/O'hf]. —
b. 'Eingeweide',

[Bd. 3, Sp. 185]
Gemäch [ GH-Neubg]. — Südhess. II 1233/34; RhWB Rhein. V 691; LothWB Lothr. 194; ElsWB Els. I 646, 649; Bad. II 358.