Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB brunken (Bd. 1, Sp. 1288)   ElsWB Brunkel (Bd. 2, Sp. 194a) 
  brunken schw.: 's brunkt 'Es neigt zum Regen' [verbr. westl. WPf]. RhWB Rhein. I 1049.

 

  PfWB  LothWB  RhWB Brunkel [Prùkl Hf. Ingw.] m. Morast, Sumpf, schlüpfrige Stelle im Feld. ‘Sin Fuehr isch en ä Bronkel gerothä’ St. — nach  DWB DWB. 2, 431 in der Wetterau und Oberhessen üblich.