Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Brunkel (Bd. 1, Sp. 1288)   DWB brunken (Bd. 2, Sp. 431)   RhWB Brunkel I (Bd. 1, Sp. 1050) 
   Brunkel n.: 'kleine Wiese', urspr. wohl 'nasse Wiese', vgl. PfWB brunken, Brunkel, Brenkel, Bronkel, Pl. Brunkelcher [ KU-Dennw/Frohnb]. Südhess. I 1174/75; RhWB Rhein. I 1050; LothWB Lothr. 68 Brunken; ElsWB Els. II 194; Bad. I 346.

 

 brunken, gloriari, prunken, s. das in brunkel angeführte verbrunken.

 

  NRhWB  PfWB  ElsWB  LothWB Brunkel I -u- Meis-Kerbw, Simm-Schlierschd, Bernk-Rhaunen, Birkf, Saarl f.: wässeriges Gelände, nasse Stelle in der Wiese, Sumpf. Br.ə mache Schlamm aufwühlen Simm-Schlierschd.