Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB brummig (Bd. 1, Sp. 1287)   PfWB grummelig (Bd. 3, Sp. 466) 
   brummig Adj.: 'mürrisch, mißgestimmt'; e brummich (brumiχ, brumi) Gesicht [ KU-A'glan]; b. wie e Kader [ KU-Kaulb]. Der isch immer sou b. [LA-Venn, verbr.]; vgl. PfWB brummelig. Südhess. I 1174; RhWB Rhein. I 1047; Bad. I 346.

 

  grummelig Adj.: 'verdrießlich, nörglerisch', grummlich [Lambert Penns 72 Buch-Fratautz]; vgl. PfWB brummelig, PfWB grammelig.