Brat-spieß m.: 1. 'Spieß, an dem Fleisch gebraten wird', Brotspieß (-bīs) [verbr.]. a. 1529: vor ein Nuwen brotspyß [GgHospR]. a. 1596: 1 bradt spieß [WerschwSchR Bl. 600]. — 2. a. 1792: »Bratspieß ein langer Haudegen« [Klein Prov. 62]. | | ElsWB PfWB RhWB Spies [pís fast allg.; spéïs D. Si.] Spieß: de Sp. emdreïen den Sp. umkehren. | | FindeB spieʒ stm. (BMZ II2. 495b)spiess, cuspis, lancea Dfg. 164 a . 317 a . sowol kampf- als jagdspiess ( von den höf. dichtern des 13. jh. gemieden u. dafür gewöhnlich sper gebraucht ) Kchr. Exod. Rul. Karl , Nib. Er. Troj. Krone. sp. mit gabel Msh. 3,266 a . des werd ein langer sp. enzwei in im gestochen ib. 213 b . der man begreif sînen spieʒ, den hirʒ er dar nider stieʒ Reinh. 381,29. gelt ûf spieʒ nemen, als spiessträger, söldner eintreten Chr. 1. 173,3. 14. bildl. des nîdes sp. Renn. 14128. do schôʒ in der minne sp. Ga. 3. 45,72. ein sp. der herzen, das weib Wolk. 110. 3,2 ; penis Zimr. chr. 4,741 b ; mit einem spiess bewaffneter krieger, spiessträger ( vgl. spieʒer): werlichs volks niht minner dann fümf hundert spieʒ Mw. 361 1374 . Chr. 1. 35,8. 146,2; 4. 30,19. 49,21. 50,20 etc. — vgl. spiʒ u. Wack. 270 b . Weig. 2,756. Fick 2 914. |
| | | | |