Prahl-hans m.: wie schd., Prahlhans, zur F. s. PfWB prahlen u. PfWB Hans [verbr.]; vgl. PfWB Brallhans. Syn.: PfWB Angeber, PfWB Aufschneider, PfWB Plänefutte, -macher 2, PfWB Blaumaul 2, PfWB Prahler, PfWB Braller, PfWB Bramarbas, PfWB Pranger2, PfWB Pratzer, PfWB Protz, PfWB Protzer, Brulljes-, PfWB Dickmacher, PfWB Fürzebeutel, -klopfer, -macher, PfWB Geck, PfWB Großbrunzer, -gusche, PfWB -hans, -kopf, -krischer, -maul, -mogul, -sprecher, -tuer, PfWB Hochseicher, PfWB Risser, Sprüchebeutel, -buppes, -klopfer, -macher, Strunzarsch, -base, -beutel, -blech, -büchse, -liese, -michel, PfWB Strunzer. Der isch en rechter Prahlhans [ LA-Gommh]. Sprw.: Prahlhans — Schmalhans 'Am meisten prahlt, wer nichts hat' [ BZ-Dierb]. Südhess. I 1061; Rhein. VI 1064; ElsWB Els. I 358; Bad. I 305. | | -maul n.: 'Großmaul, Angeber', -maul [RO-Sippf [Bd. 2, Sp. 1499] Don-Ulmb]; vgl. PfWB Prahlhans. DWB DWb. XII/2, 704. |
| | | Im Wörterbuch eingetragene Verweise | | | Prahl-hans PfWB |
|