Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB bracken (Bd. 1, Sp. 1148)   PfWB bräckeln (Bd. 1, Sp. 1147) 
   bracken1 schw.: 'Wild in Schlingen fangen', bracke (brḁgə) [ LA-Venn BZ-Nd'horb Dierb], 'wildern' [ KL-Obernh NW-Haßl LA-Edk]; vgl. PfWB bräckeln, PfWB brackern. — Zu Brakonier, brakonieren?

 

   bräckeln schw.: 'Wild in Schlingen fangen', bräckle (bręglə) [ GH-Kand Rh'zab]. Abl. aus bracken1.