Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB bracken (Bd. 1, Sp. 1148)   ElsWB brakonniereⁿ (Bd. 2, Sp. 185b) 
   bracken1 schw.: 'Wild in Schlingen fangen', bracke (brḁgə) [ LA-Venn BZ-Nd'horb Dierb], 'wildern' [ KL-Obernh NW-Haßl LA-Edk]; vgl. PfWB bräckeln, PfWB brackern. — Zu Brakonier, brakonieren?

 

 brakonniereⁿ wildern Hi. Felleri. Illk. Ingw.Schweiz. 5, 529.

[Bd. 2, Sp. 186a]