Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Pfennig-blume (Bd. 1, Sp. 812)   PfWB Schote (Bd. 5, Sp. 1423)   Lexer silber-krût (Bd. 2, Sp. 923) 
   Pfennig-blume f.: 'Gartenmondviole (Lunaria annua)', Penningblumm [ LA-Venn]. Syn. (nach

[Bd. 1, Sp. 813]
Wilde 66/67): Judaspfennig, Judassilberling, Silberblatt, -kraut.

 

   Schote f.:
1. 'Hülse (der Bohne, Erbse, Linse)', Schot (ōd), meist Pl. Schode (ōdə) [verbr. (außer SOPf SWPf, s. K. 58), Christmann Kaulb 18 Mang 122 Müller Dietschw 67 Wilde 26, 50, Lambert Penns 138 Krämer Gal 192, auch Don Buch Rußl], Pl. Schore [vereinzelt NOPf], Schout, Pl. Schoude [Umg. Neustdt, s. K. 58, Wilde 50], Pl. Schude [ RO-Duchr/O'hs Feilbg Nd'mosch Odh Rehbn]; Zs.: PfWB Bohnen-, PfWB Erbsenschote; Syn.: PfWB Hemse, PfWB Hülse 1, PfWB Schale 1aγ, PfWB Schefe 1. —
2. s. die Zs. PfWB Brillenschoten. — Südhess. V 735; RhWB Rhein. VII 1747/48; ElsWB Els. II 444.

 

 silber-krût stn. potentilla Dfg. 450 b .