Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Belle (Bd. 1, Sp. 687)   ElsWB Bël (Bd. 2, Sp. 33a) 
   Belle f.: 'Pappel (Populus nigra u. alba)', Bell (bęl) [fast allg., doch s. die Syn.], Belt [ GH-Leimh Hördt], Böll (?) [NW-Geinsh LA-Godrst (Wilde 185)]. Syn.: PfWB Pappel, PfWB Pappelbaum, -belle, PfWB Bellenbaum, PfWB Zitterbelle. »Auf Befehl Napoleons I. wurden in der Pfalz

[Bd. 1, Sp. 688]
anfangs 1800 an vielen Landstraßen Pappeln angepflanzt und teilweise bis heute wieder erneuert« (Wilde 186). In IB-Wörschw wurden solche schon nach 1750 angepflanzt, vgl. Groh Wörschw. 48. RA.: Er wachst in die Heh wie e Bell [Wilde Nachträge]. a. 1534: Aus den jungen Bellen laub lehret Dioscorides ein Augensälblein machen für die Dunkelheit [H. Bock, Kreutterbuch, zitiert nach Wilde 186]. a. 1672: bei einer großen Böllen ein Stein [SSp, Weist. von LA-Böbing]. — RhWB Rhein. I 609; LothWB Lothr. 34; ElsWB Els. II 33; Bad. I. 143.

 

  Bël, Beld [Pál Z. Hag.; Pèl Buchsw. Ingw. Rothb. Zinsw.; Pêl Geud.; Pèlt Mütt. Bf. Kerzf. Barr Ndhsn. Geisp. Str.; Pl. –ə] f. Pappel, Populus pyramidalis Kirschl. 2, 75. Meist zsgs. Syn. Belleⁿbaum, Beldeⁿbaum, Belzbaüm; Syn. Wißwideⁿbaum Dunzenh. Ingenh.; Beldeⁿholz Pappelholz Geisp. s. auch Belzer. — Schweiz. 4, 1160. Bayer. 228. Pfalz 19.