Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Beele (Bd. 1, Sp. 648)   PfWB ver-schelten (Bd. 2, Sp. 1257)   PfWB wettern (Bd. 6, Sp. 1293) 
   Beele f.:
1. 'unordentliches, einfältiges Frauenzimmer', Beele (bēlə) [ KB-Mauchh FR-Beindh Kirchh LU-Neuhf Friesh NW-Ungst Dürkh SP-Berghs LA-Venn BZ-Annw]. Dann giehn die Mailer wie geschmeert, als wie bei's Sauherts Beele [Müller Luscht 127]. VR.: Ich will der was verzehle vun de alde Behle, vun de korze Woche, hemmer nix zu koche, als e bißel Sauerkraut un e paar derre Knoche [GH-Vollmw, verbr.]. —
2. 'alte Kuh', Beile (bęilə) [ LA-Edk]. — Zs.: PfWB Dreck-, PfWB Sau-, PfWB Zottelbeele. — Vgl. ElsWB Els. II 34 Beile; Schweiz. IV 1159 Bela.

 

   ver-schelten st.: = PfWB ausschelten, verschelle [ KU-Schmittw/O ZW-Battw Don-Schowe Torscha], -schelde [verbr. SOPf (Nachlaß Heeger) Lambert Penns 166]; vgl. PfWB verschänden 2, PfWB verwettern. RhWB Rhein. VII 1037; LothWB Lothr. 151; ElsWB Els. II 412; Bad. II 101.

 

   wettern schw.:
1. 'gewittern, toben (vom Unwetter)', weddere (wędərə) [mancherorts, Lambert Penns 178 Gal-Obl]. 's dunnert unn werrert [ KU-Schmittw/O]. Heint Nacht war awwer e arich Gewirrer, das hot emol gewerrert unn g'doobt! [ BZ-Hofstätt]. Volksgl.: Wann's Aschermittwoch werrert, werrert's in de ganze Faschdezeit [ LU-Alsh]. —
2. 'schimpfen, toben', werrere [mancherorts], weddere [vereinzelt, Krämer Gal 242], wellere [IB-Ensh (Glass 129)]; Zs.: PfWB verwettern; Syn. s. PfWB schelten. Die Mutter werrert [ LU-Alsh]. Er hot net schlecht gewerrert [ KU-Schmittw/O]. Es is wahrhaftig nit dewert, / Daß de lang dobscht un wedderscht [Sommer Ich frää mich 75]. — RhWB Rhein. IX 467; LothWB Lothr. 539, ElsWB Els. II 882 wetteren.