Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Beele (Bd. 1, Sp. 648)   PfWB ver-schelten (Bd. 2, Sp. 1257)   ElsWB verschëlteⁿ (Bd. 2, Sp. 412b) 
   Beele f.:
1. 'unordentliches, einfältiges Frauenzimmer', Beele (bēlə) [ KB-Mauchh FR-Beindh Kirchh LU-Neuhf Friesh NW-Ungst Dürkh SP-Berghs LA-Venn BZ-Annw]. Dann giehn die Mailer wie geschmeert, als wie bei's Sauherts Beele [Müller Luscht 127]. VR.: Ich will der was verzehle vun de alde Behle, vun de korze Woche, hemmer nix zu koche, als e bißel Sauerkraut un e paar derre Knoche [GH-Vollmw, verbr.]. —
2. 'alte Kuh', Beile (bęilə) [ LA-Edk]. — Zs.: PfWB Dreck-, PfWB Sau-, PfWB Zottelbeele. — Vgl. ElsWB Els. II 34 Beile; Schweiz. IV 1159 Bela.

 

   ver-schelten st.: = PfWB ausschelten, verschelle [ KU-Schmittw/O ZW-Battw Don-Schowe Torscha], -schelde [verbr. SOPf (Nachlaß Heeger) Lambert Penns 166]; vgl. PfWB verschänden 2, PfWB verwettern. RhWB Rhein. VII 1037; LothWB Lothr. 151; ElsWB Els. II 412; Bad. II 101.

 

  PfWB  LothWB  RhWB verschëlteⁿ 1. tüchtig ausschelten Dü. U. 2. Böses über einen Abwesenden reden. Si hän miʰ verscholteⁿ, ass dr Drëck möcht ab mⁱr gheieⁿ Su. ‘Un wirsch nur noch verschulte’ Lustig I 55.

[Bd. 2, Sp. 413a]