Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Baberatsch (Bd. 1, Sp. 500)   PfWB Schmierakel (Bd. 5, Sp. 1179)   DWB schmierakel (Bd. 15, Sp. 1078) 
  Baberatsch m.: 'zähflüssiger Straßenkot, Schlamm', Bawweratsch (bawÄrad) [NWPf Zweibr KL-Rodb Siegb Katzw Einsdhf LU-Limbghf BZ-Schwanh]. Syn.: PfWB Babel, PfWB Baber, PfWB Baberei, PfWB Baberich, PfWB Bampes, PfWB Pansch,

[Bd. 1, Sp. 501]
PfWB Papp, PfWB Pappei, PfWB Pappel, PfWB Papper, -asse, PfWB Papperatsch, Papperei(del), PfWB Papperich, PfWB Papperlapapp, PfWB Pappes, PfWB Pappsel, PfWB Papsch, PfWB Patsche, PfWB Patter, PfWB Patterich, PfWB Brabel, PfWB Dreck, PfWB Matsch, PfWB Morast, Mörtel, PfWB Mur, PfWB Murz, PfWB Muttich, PfWB Sapch, PfWB Sauerei, PfWB Schlamassel, PfWB Schlamm, PfWB Schleich, PfWB Schleim, PfWB Schmiere, PfWB Schmierakel, PfWB Schmorakel, PfWB Schmutz, PfWB Sulper, Sumpf(en), Supch; vgl. auch PfWB Bawelatsch. — Wohl Kontamination aus bawÄr (s. PfWB Baber) u. bad (s. PfWB Patsche). Das Wort ist in Penns Don Gal Buch unbekannt; es dürfte also in der Pfalz erst nach 1800 aufgekommen sein. — Hess.-Nass. II 549 Parratsch.

 

   Schmierakel m.: 'Schmiere, Schmutz, Dreck', Schmirakel (miˈrāgəl) [ RO-Lettw], Schmerakel [Bayer Hackm. 61 Schandein Bav. IV,2 248]; vgl. PfWB Baberatsch, PfWB Schmorakel. Do sin mr in ä Sch. geroot, des war arig [Bayer Hackm. 61]. RhWB Rhein. VII 1487; ElsWB Els. II 485; DWB DWb. IX 1078.

 

 schmierakel, m. n. schmierige sache, scherzhafte bildung der volksrede in verschiedenen landschaften: nass. der schmirakel, auch schmorakel, schmorokel schmieriger dreck Kehrein 357; geschmier, schlechtes schreiben, in Mitteldeutschland, besonders Düringen ein schmierakel machen. in der gegend von Oppenheim aber ist schmirakel, in witziger anlehnung an mirakel, eine wunderbare erzählung, die gehörig breitgetreten ist Andresen volksetym. (1889) 110; henneberg. der schmirakel ein schmieriger Frommann 3, 131.