Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Aus-wurf (Bd. 1, Sp. 490)   ElsWB Uswurf (Bd. 2, Sp. 849b) 
   Aus-wurf m.:
1. 'Sputum', nach dem Schd. Der hot en beese Auswurf, -worf [allg.]. —
2. 'Pöbel, Gesindel' [ KU-Schmittw/O KB-Bubh NW-Frankeck GH-Schwegh]; vgl. PfWB Auswürfling. — LothWB Lothr. 525; ElsWB Els. II 849 (and. Bed.); Bad. I 103.

 

 Uswurf [Yswùəf Wh.] m. starke, deutlich weithin vernehmbare Stimme. Dër Parreʳ hat keⁱn U., mr versteʰt ⁱʰne nit hingeⁿ in dr Kirch [Kheəχ].