Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB an-kläffen (Bd. 1, Sp. 252)   PfWB an-bellen (Bd. 1, Sp. 211) 
  an-kläffen schw.: 'anbellen', aankläffe [verbr. KU KB]; vgl. PfWB angauzen.

 

  an-bellen schw.:
1. gegenst. vom Hund. Der bellt jede aan [NW-Mußb, verbr. VPf]; vgl. PfWB angauzen, auch zu 2. —
2. übertr. 'anschreien, hart anfahren' [VPf]. Syn. s. PfWB anfahren 2 c. — RhWB Rhein. I 611; ElsWB Els. II 33; Bad. I 43 ff.