Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB An-hang (Bd. 1, Sp. 247)   LothWB Hang (Bd. 1, Sp. 228b) 
  An-hang m.:
1. 'Angehörige, bes. Kinder'. Sie kummen mit em ganze Aanhang (zu Besuch) [WPf,

[Bd. 1, Sp. 248]
allg.]. —
2. 'Parteigänger, Kameraden', ironisch. Der mit seim Aanhang! [verbr.]. — RhWB Rhein. III 221/22; Bad. I 52.

 

  Hang [hą Bo.; ho Lix.; hak D. Si. — Pl. hakən Bo.] m. 1. Hang, Abhang: dat Steck (Acker) leït am Hank Si.  ElsWB els. 1, 352 Hange; lux. 163 Hank. — 2. Neigung: H. zum Bêse Ri. Hom. Ha.

[Bd. 1, S. 229a]