Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Alber (Bd. 1, Sp. 159)   PfWB Alber-kolben (Bd. 1, Sp. 159)   RhWB mostern (Bd. 5, Sp. 1309) 
   Alber, Albertm.: 'unbeholfener, roher, dummer Mensch', meist als Schimpfwort gebraucht, vgl. PfWB alber, PfWB alberig, PfWB albern, PfWB albig; verstärkt in PfWB Alberkolben, PfWB -nikolaus, PfWB -stakel, PfWB -stock. Du Olwer (ǫlwər, ǫlwÄr) [verbr.]; Olwe (ǫlwə) [ RO-Münchw KL-Rodb], Olwl (ǫlwl) [Kus RO-Odh NW-Weidth Geinsh FR-O'sülz Lu'haf], Olwert (ǫlwərd) [ KU-Rammb RO-Schweisw Börrstdt PS-Glashtt Lembg L'mühl FR-Tiefth NW-Weish/B Dürkh Hardbg], Olme (ǫlmə) [ KL-Ottbg], Olmer (ǫlmÄr) [ KL-Ottbg], Ulmer (ulmÄr) [LA-Edk PS-Kröpp Gal-Einsing Landestreu], Ulmert (ulmərd) [verbr. Gal]. — Zur Etym. s. Kluge-Mitzka17. — RhWB Rhein. I 92; LothWB Lothr. 393; ElsWB Els. I 35; Bad. I 28/29; Nass. 299; Hess. 197.

 

   Alber-kolben m.: 'sehr unbeholfener, ungeschliffener, dummer Mensch', Olwerkolwe [ LU-Neuhf]; vgl. PfWB Alber(t) und Kolben.

 

 mostern -od- Nahe, Goar-Trechtinghsn schw.: die Trauben m., mit Moschterkolwe (Holzkeulen) zerstampfen; gemoschterte Trauwe. — M.kolwe übertr. plumpes Weib Wend-OReidenb.