Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Aide (Bd. 1, Sp. 154)   PfWB Kuß (Bd. 4, Sp. 712)   PfWB Gauls-kuß (Bd. 3, Sp. 70) 
  Aide Gen.?: Erweiterung des Koselautes ai, Kinderspr. E Aide (Aidche) gewwe 'streicheln, liebkosen' [verbr. NPf]. — F.: āidə, āidχə.

 

   Kuß m.:
1. wie schd., neu, Kuß (kus), Pl. Kiß (kis) [verbr.]; Dim. Kißche, -je [verbr.], Kuss(e)l (kusəl, kusl) [ LA-Böbing GH-Erlb]. Zs.: PfWB Fuß-, PfWB Hand-, PfWB Hochzeitskuß. Syn.: PfWB Aa1, PfWB Ä-Bäckel, PfWB Ai, PfWB Aide, PfWB Aufknaller, PfWB Backen 1 c, PfWB Gusche 2, PfWB Kußmaul, PfWB Matz, PfWB Maul, PfWB Mäulchen, PfWB Schmatz, PfWB Schmatzer, PfWB Schmutz, PfWB Schnute. Mutter zum Kind: Kumm, ich gebb der e Kißche [NW-Kallstdt, verbr.]. RA.: Er hat e falscher K. kriet, wer einen Ausschlag am Mund hat [PS-Winz, verbr.]. —
2. vgl. PfWB Pferds-, PfWB Gaulskuß. — Südhess. IV 62/63; RhWB Rhein. IV 1784/85.

 

 -kuß m.: 'heftiges Kneifen (in den Oberarm)'. Kumm nor her, kriesch(t) e Gaulskuß! [Kaislt]. —