Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB ab-ketzern (Bd. 1, Sp. 45)   PfWB ab-quälen (Bd. 1, Sp. 64)   PfWB ab-rabellen (Bd. 1, Sp. 65) 
   ab-ketzern schw.: sich a. 'sich abmühen', abketzere [ KU-Hundh Horschb RO-Duchr Pirmas KB-Zell GH-Büchbg Schaidt]; »sich vergebens mit Anstrengung bemühen, z. B. er hat sich vergebens abgeketzert« [Klein Prov. 4]. Syn. s. PfWB abquälen. — Zu PfWB Ketzer, vgl. Schwäb. I 34/35 u. IV 358.

 

  ab-quälen schw.: sich a., wie schd., sich abquäle [allg.]. Han sich gemieht un abgequält un deitsche Dörfer hi(n)gestellt (die Pfälzer im Osten) [Christmann Grummet 38]. Syn.: (sich) abboßen, -brasten, -brusten, -dudeln, -hudeln, -hunzen, -kampeln, -kärmsen, -katzen, -keideln, -ketzern, -knorzen, -kozeln, -meizern, -mergeln, -murksen, -placken, -plagen, -rabellen, -rackern, -racksen, -rasen, -schaffen, -schinden, -zabbeln, -zackern; vgl. auch PfWB abhetzen 2.

 

[Bd. 1, Sp. 65]
  ab-rabellen schw.: sich a. 'sich abmühen', sich abrawelle [ Rußl-Katht Sulz]. Syn. s. PfWB abquälen. Schwäb. V 102.