Kapaunen-buch Daun-Brockschd n.: in der scherzh. RA.: De kemmt en et Kabauneboch es besteht keine Aussicht mehr, dass er noch heiratet, er bleibt Junggeselle. | | NRhWB PfWB LothWB Kapaun Rhfrk, Mosfrk kabaun, –bǫun, –ou- [-bǫu Wittl-Binsf; -pǫu Aden-Kaltenborn]; sonst im Mouillierungsgeb. kapoŋ(k), –puŋ u. dann kapūn [Eup, Selfk -nə; Altk-Bachenbg, Sieg-Fussh -pǫŋk] , Pl. -nə(n), –·ŋ.ə(n) m.: 1. kastrierter Hahn, Masthahn; doch ist diese eigentl. Bed., seitdem man nicht mehr kastriert, heute verschwunden, u. das Wort lebt nur noch in RA.: Gesond wie ene K. Sieg-Fussh; stolz wie e K. Wittl-Gladb; he krigt (he hät) en Kopp (su rut) wie ene K. Rip, Allg. Et (das Mädchen) hat en Gesit (Gesicht) opstohn wie ne K. ein freches Aussehen Malm-Bütgenb. — 2. übertr. a. ruder K. Rothaariger Kobl, Rhfrk, Mosfrk. Rude K., fleg (fliege) iwer de Zaun, fl. net zu huh, fl. net ze nidder, komm net mih widder! Neuw-Dierd. — b. Spottn. für den Wallonen; wälsche K., sprong üwer den Zong (Zaun), brech Hals on Beng (Bein), komm ze Lewen net no hem! Malm-Vith. |
| | |