Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Zuck (Bd. 1, Sp. 561a)   NLexer zoc (Bd. 3, Sp. 406)   BMZ zoc (-ges) (Bd. 4, Sp. 933b) 
  Zuck [tsuk, Pl. tsik fast allg.; dsùg, dsìg Ri. Ha.; tsok, tsek Bo. D. Si.] m. 1. Zug, Ziehleistung, Zug beim Trinken: en Glas in änem Z. drinke fast allg. E gudden Zock dun D. Si. E gudder Z. han gut trinken können Ri. Ha. An engem Zock ohne Aufenthalt. 2. Zugluft: d'Feier hot kän Zock Si. 3. Anlauf: en Zock anholen einen A. nehmen Bo. Du muscht en guder Z. hole, wann de niwer springe willscht Fo. 4. vorderer Teil des Pfluges Rü. lux. Grenze. — lux. 505 Zock; vgl. mhd.  Lexer zuc u.  Lexer zoc. — Zss.

 

 BMZ BMZ Lexer FindeB zoc schlägerei, balgerei: ob sich ein zog erhüebe Wk. H. 5. zu eime zoge loufen ib. 10.

 

 Lexer NLexer FindeB zoc flex.(-ges)stm.stn.
1. zug, spannen des bogens. eime ougen blicke beide an schuʒʒe und an zoge glîchte wol sîn boge Herb. 8991. zog zug im schachspiel Türl. Wh. 53. a für zug.
2. schaar, gefolge. volgte im nâch mit sînem zoc (: stoc) krone 350. a Sch.