Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB sideⁿ (Bd. 1, Sp. 478b)   ElsWB sideⁿ (Bd. 2, Sp. 327a)   PfWB seiden (Bd. 6, Sp. 31) 
  ElsWB  PfWB  PfWB  RhWB  RhWB sideⁿ [ʒídəⁿ fast allg.; ʒaidən, ʒèdən D. Si.] adj. seiden: e sidener Unterrock. —  ElsWB els. 2, 327 side, seide.

 

  PfWB  LothWB  RhWB sideⁿ, seideⁿ Adj. seiden, aus Seide U. E sideⁿs Fürte Fürtuch. ‘wîssi sîdni schdrimpflè’ Bergmann 68. [Si hàt ə sæìtəs Klát, ə sæítənə Ròk ân Ndrröd.] Aberglaube: Warzen werden zum Absterben gebracht dadurch, dass man sie mit einem seidenen Faden fest umbindet Dunzenh.; s. Neue Als. 201.

 

   seiden Adj.: 'aus Seide bestehend', seide [mancherorts, Heeger Südostpf. 24 Krämer Gal 196], (saiðə) [Christmann Kaulb 48], seire [mancherorts, Christmann Kaulb 48 Müller Dietschw 58], seile [ KU-Bedb Erdb], seiden [LU-Alsh PS-Geisbg, Krämer Gal 196], sieden [IB-Bliesmg/Bolch Vogelgesang Bliesmg 156], seine [ LA-Nußd]; Zs.: rotseiden; e seide Kapp [ KU-Börsbn]; e seile Klääd [ KU-Erdb]; e seidenes Duch [Krämer Gal 196]; seire Strimp [ RO-Rehborn]; seirene Strimp [ LU-Alsh]. Die seide Fähncher und die Bluselcher ... wo do hunn angeschafft werre müsse! [Müller Lottche 5]. Du kannscht awwer doch in de seide Bluse kee Budder leire [Müller Lottche 9]. RA.: Sie hot's Geriß (s. PfWB Geriß 1) wie e seire Scherm [ RO-Feilbg]. Volksmed.: En Warz kammer mit me seidne Fadem abbinne [Fogel Beliefs Penns Nr. 1704]. a. 1525: Item funff seide zwehel (s. PfWB Zwehle) unnd ein leine zwehel [SpeyDomKl.]. a. 1537: Zwey kleine seidin kusselin (Kißchen) [SpeyTreudInv.]. RhWB Rhein. VIII 42; LothWB Lothr. 478; ElsWB Els. II 327.