Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Schwetz (Bd. 1, Sp. 473a)   BMZ SWÂƷ (Bd. 3, Sp. 766b) 
  Schwetz [wets Bo.] f. Durchfall, Diarrhöe: en hat de Schw. siben Ellen lank er hat starken Durchfall. — baier. 2, 652 die Schwätzen; schwatzen den Durchfall haben; vgl. mhd.  Lexer swâʒ Ausguß, Ausschutt.

 

 Lexer SWÂƷ stm. ausguss, ausschutt. vgl. arzneib. Pf. s. 73, wo schles. swatz herbeigezogen wird.