Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Schuschter (Bd. 1, Sp. 470a)   Lexer schuoster (Bd. 2, Sp. 825)   BMZ schuochsûter (Bd. 3, Sp. 363a) 
  PfWB  RhWB Schuschter [ùter Falk. Pü. u. s.; otər Bo. D. Si.; Pl. ùtərn, éïtər] m. Schuster: Sch. bleif bei denge Läschten Si. — Zss.

 

 schuoster s. Lexer schuochsûtære.

 

 Lexer FindeB schuochsûter stm. schuhmacher, schuster. Schmeller 3,294. 341. sô muost du ein schuochsûter sîn Bert. 146,1. 14,5. 112,11. schuochsiuter das. 266,20. Clos. chron. 101. Gr. w. 1,754. schuohstære urk. von 1297. schuohtære Ls. 1,417. schuoster Münch. str. 242. 245. 247. ein schuoster sînen gesellen nît ob er anders mêr zesnît Teichn. 234. vgl. calcifex sgûster sumerl. 49,38.