PfWB RhWB Schuschter [ùter Falk. Pü. u. s.; otər Bo. D. Si.; Pl. ùtərn, éïtər] m. Schuster: Sch. bleif bei denge Läschten Si. — Zss. | | schuoster s. Lexer schuochsûtære. | | Lexer FindeB schuochsûter stm. schuhmacher, schuster. Schmeller 3,294. 341. sô muost du ein schuochsûter sîn Bert. 146,1. 14,5. 112,11. schuochsiuter das. 266,20. Clos. chron. 101. Gr. w. 1,754. schuohstære urk. von 1297. schuohtære Ls. 1,417. schuoster Münch. str. 242. 245. 247. ein schuoster sînen gesellen nît ob er anders mêr zesnît Teichn. 234. vgl. calcifex sgûster sumerl. 49,38. |
| | | | |