Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Schank I (Bd. 1, Sp. 434b)   ElsWB Schank (Bd. 2, Sp. 421a) 
  ElsWB  PfWB  RhWB Schank I [àk Fo. Rein. Sgd. Mett.; a Pü. Ri. Ha.; ok Lix.; ao Saaralb. — Pl. èk, èg] n. Schrank: ’s Brot leit im Sch. —  ElsWB els. 2, 421, hess. 341, baier. 2, 431 ebenso; s. a.  DWB Gr. Wtb. 8, 2160. Schon mhd.  Lexer schanc neben  Lexer schranc.

 

  PfWB  LothWB  RhWB Schank, Schang [ʿSàk Ingw. W.; †ʿSà u. ʿSàk Str.; Pl. ʿSæk] m. 1. Schrank. E nussbamener S. is e türes Stück Möwl Lützelstn. 2. Schänktisch. ‘So denkt d'r Knäecht, geht in de Schang’ Hirtz Ged. 194. —  DWB DWB. 8, 2160, wo auch ältere els. Beisp.