Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Rukles (Bd. 1, Sp. 420b)   BMZ riuhe (Bd. 2, Sp. 782b) 
  Rukles [rúkles Metzeresch. lux. Grenze] m. in der Zs. zent (sankt) R. Schmutzfink. R. < mhd.  Lexer rûch struppig, rauh u. Kles Abkürzung von Klaus? — lux. 366 Ruckels; vgl. els. Ruckele grober Bauer From. 3, 483.

 

 Lexer FindeB riuhe , rûhe stf. die rauhheit, behaartheit, das rauhe fell, pelzwerk, rauchwerk. von einer ludemes hiute was alleʒ sîn gewant: von houpte unz an daʒ ende gestreut man drûfe fant. ûʒ der liehten riuhe vil manec goldes zein ze beiden sînen sîten dem küenen jägermeister schein Nib. Z. 144,6 3 . ir hâr enpflohten unde lanc; daʒ wîp ûʒ grôʒer rûhe sach Wigal. 6295. rauher weg. stoc unde steine schraft ûf helem îse: swer in der riuhe rîten sol, sin pfert er wol beslahen sol MS. 2,237. b. dô si ûf des weges rûch quâmin an daʒ Biberbrûch Jerosch. Pf. 159. d.