ElsWB PfWB RhWB Rieschter [rîtər Fo. Fa. Pü. Lix. u. s. — Pl. –ə] m. Fleck Leder, womit zerrissenes Oberleder an Schuhen u. Stiefeln geflickt wird: der Schuk isch verress, ’s muss e R. druf Lix. — hess. 326 u. ElsWB els. 2, 295 Riester; baier. 2, 161 Rister, ndd. rêster, From. 6, 366. | | PfWB LothWB RhWB Riester II, Riestel [Rîətər Hi.; Rìatər n. Su. Logelnh. Dü.; m. Obhergh., Rîtər Illk. Lobs.; Rìètl m. Z., n. Hf.; Rîtl m. Betschd.] 1. Pflugsterze. Wer d Hand an deⁿ Riesterⁿ het, söll nit zeruck luejeⁿ Illk. 2. untere Kante des Pflugeisens, welche in der gezogenen Furche dahin gleitet Hi. — Basel 238. Bayer. 2, 161. Hess. 326. Pfalz 116. Westerw. 162. | | PfWB Riester-pflug -blō:x (s. S.) Rhfrk, Koch, Daun, Neuw-Dattenbg, Wippf-Lindlar, Mettm-Dornap m.: Pfl. mit Riester, beim Rühren (s. d.) des Ackers verwendet. |
| | | | |