ElsWBPfWBRhWBRadI[rat u. rát fast allg.; Pl. rǽdər, rèdrə, rédər; Demin. rædχən, rédχen, rèdəl] n.Rad, Wagenrad, Fahrrad: ’s finft R. am Wa'n sin nichts nach einem fragen Fo. ’S R. schlan das R. schlagen (Zeitvertreib der Knaben). Sin Rädchin surrt (sin Rädel geht Ri.) od. er hat en Rädchin er ist verrückt Sp.Karl. — Zs. R.-nôl m. D.Si. Radnagel.