Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Lenn (Bd. 1, Sp. 335b)   PfWB Linden-baum (Bd. 4, Sp. 992)   PfWB Linde (Bd. 4, Sp. 991) 
  Lenn II[lèn Lix. u. s.; lì Ri. Hom. Rom. Ha. — Pl. –ə] f. 1. Linde. 2. Platz im Mittelpunkt des Dorfes, früher mit der Dorflinde bepflanzt: uf der Ling, van der L. ebbes verkindiche Ri. s. a. Lann. — Zs.

 

 -baum m.: = PfWB Linde 1, Linnebaam [verbr., Lambert Penns 100 Krämer Gal 142], Lenne- [PfId. 87], Lennebääm [ LA-Wey], Linneboom [vereinzelt NOPf SWPf, Krämer Gal 142 Buch-Illisch]. Was steert's de alte L.? / So klingt's jo alle Naachte [Christmann Grummet 18]. VR. s. PfWB Pfad. Südhess. IV 349; RhWB Rhein. V 477; LothWB Lothr. 335; ElsWB Els. II 44. —

 

   Linde f.:
1. 'der Baum Tilia', Linn [verbr., Bertram § 235 Christmann Kaulb 15, 84 Mang 100 Müller Dietschw 48 Krämer Gal 142], Lenn [ LA-Wey], Lend [ IB-Aßw], Lind [ IB-Biesing], Linne [Lambert Penns 100], Pl. Linne [verbr.], Lenne [Wilde 160]; auch Bestandteil zahlreicher ON u. FlN; Zs.: PfWB Dorflinde. VR.: An der Linn in unsrer Wiß / tanzt der Hannes mit'm Lis [Zeitw. Gal. 1959]. —
2. Name von Gasthäusern [vereinzelt]; vgl. PfWB Friedenslinde. —
3. 'kleiner Teich innerhalb des Ortes, in dem sich Enten und Gänse tummeln', Lenn [ LU-Böhl]; vgl. PfWB Weed; Schwäb. IV 1252 Lindenteich. — Südhess. IV 348/49; RhWB Rhein. V 477; LothWB Lothr. 335 Lenn; ElsWB Els. I 596.