Kumet II[khùmət Pü. Ri. Rom. u. s.; khùmat Falk.] n. Kummet, Zugeschirr für [Bd. 1, S. 319b]
Pferde u. Esel. — ElsWB els. 1, 442 Kummet; baier. 1, 1246 Komet; mhd. Lexer komat. | | NLexer FindeB komat stn. (BMZ I. 858b) in der Zimr. chr. 4,546 b der kommat, kummet: kummet, epiredium, jugum Voc. o. , lantinum Sum. , collipendium Voc. 1482. komat (: stat) Krone 9402. camus, komet Dief. n. gl. 70 a . kommot, kummit ib. 152 a . kommet Mich. Mainz. hof 28. 29. kumet Kolm. 77,9. kummot Hätzl. commolt Voc. Schr. 653. kunt Such. Dief. n. gl. 101 a . — aus grlat. chamus , slav. chomat, chomato Weig. 1,648. vgl. kâm; |
| | |