Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Kowel (Bd. 1, Sp. 307a)   DWB kobelente (Bd. 11, Sp. 1541) 
  Kowel [khówəl Go. Mtsh. Ett. Ri. Hom. Rom. Ha. u. s.] m. 1. Federhaube. 2. Schopf, Federbusch, Haube des Federviehs. 3. Knäuel. ElsWB els. 1, 418 Kobel (Kowl); ndl. kovel  DWB Gr. Wtb. 5, 1541. — Zss.

 

 kobelente, f. anas clangula, die quackente, strauszente, von einem federschopf den sie hat. Nemnich 1, 269. 270. s. das letzte kobel.