Heimer-mus [hèimərmus Bo.; hæmərmus Fo. Lix. u. s.; hémərmus Tet. Weil.; hamərmus Fa.; hèmamus Kr.; haimíʒel Pfb.; hémiʒəl Ett. Lemb.; hómeïZəl Münzth.; hæmiZəl Sbg. Fi. Schw. Ri. — Pl. hèimərmís Bo. Demin. hèimərmisχin, hèmərmisχe] f. u. n. 1. Heimchen, Grille: durr (mager) wie e H. Weiler. — 2. schwächliches Kind: du Hämisel! Ri. — ElsWB els. 1, 725 Heimmüsel; vgl. hd. Heu-maus DWB Gr. Wtb. 42, 1290. | | Assel f.: wie schd., meist in Zs. PfWB Keller-, PfWB Mauer-, PfWB Steinassel. — F.: neben asl vornehmlich ēs(ə)l; oft auch Dim. ēslχə. — RhWB Rhein. I 287; ElsWB Els. I 74 Muresel; Bad. I 75. |
| | |