Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Gluckser (Bd. 1, Sp. 209b)   PfWB Gluckser (Bd. 3, Sp. 360)   PfWB gluck (Bd. 3, Sp. 355) 
  Gluckser m. Sbg. Ri. Hom. Rom. Ha. Schlucken, Schluchzer. —  ElsWB els. 1, 263 Gluxer.

 

   Gluckser, Glückserm.:
1. 'Huhn, das brüten will', Gluckser [ KU-Schmittw/O]; vgl. PfWB gluck 1, PfWB glucksen 1 a. —
2.
a. 'kleine Branntweinflasche', Gluckser [lothr. SWPf (Nachlaß Keiper)], vgl. PfWB Gluckelchen; 'Feldflasche', Glickser [PfId. 55 (Bliesgau)]; vgl. PfWB glucksen 2 d. —
b. 'Sauger auf dem Fläschchen des Säuglings', Glickser [ PS-Nünschw/Dusenbr]; vgl. PfWB Schnuller. —
3. 'Schluckauf', Gluckser [SOPf]; vgl. PfWB glucksen 2 a, PfWB Schluckser. Südhess. II 1400; LothWB Lothr. 209; ElsWB Els. I 263; Bad. II 437.

 

  gluck: Schallw.
1. Lockruf für die Glucke und ihre Jungen: gluck-gluck-gluck, auch: kamm, gluck-gluck-gluck [verbr.]. —
2. 'das beim Trinken entstehende Geräusch', gluck-gluck-gluck [Hartmann Unkel 78]; vgl. PfWB gluckern 1. — Südhess. II 1398; RhWB Rhein. IV 785, 789; LothWB Lothr. 209 Glugluk.