Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Brunken (Bd. 1, Sp. 68a)   PfWB Brunkel (Bd. 1, Sp. 1288) 
  ElsWB  PfWB  RhWB Brunken [brunkən Ha.; brokən Si.; brok Mw.] m. u. f. Morast, Sumpf, lockere schlüpfrige Stelle im Feld. —  ElsWB els. 2, 194 Brunkel; hess. 58 Brunkenacker. s. a.  DWB Gr. Wtb. 2, 431. vgl. ndd. Brink grüner Anger From. 6, 54.

 

   Brunkel n.: 'kleine Wiese', urspr. wohl 'nasse Wiese', vgl. PfWB brunken, Brunkel, Brenkel, Bronkel, Pl. Brunkelcher [ KU-Dennw/Frohnb]. Südhess. I 1174/75; RhWB Rhein. I 1050; LothWB Lothr. 68 Brunken; ElsWB Els. II 194; Bad. I 346.