Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 LothWB Brunken (Bd. 1, Sp. 68a)   DWB brunken (Bd. 2, Sp. 431)   LothWB Brunken (Bd. 1, Sp. 68a) 
  ElsWB  PfWB  RhWB Brunken [brunkən Ha.; brokən Si.; brok Mw.] m. u. f. Morast, Sumpf, lockere schlüpfrige Stelle im Feld. —  ElsWB els. 2, 194 Brunkel; hess. 58 Brunkenacker. s. a.  DWB Gr. Wtb. 2, 431. vgl. ndd. Brink grüner Anger From. 6, 54.

 

 brunken, gloriari, prunken, s. das in brunkel angeführte verbrunken.

 

  ElsWB  PfWB  RhWB Brunken [brunkən Ha.; brokən Si.; brok Mw.] m. u. f. Morast, Sumpf, lockere schlüpfrige Stelle im Feld. —  ElsWB els. 2, 194 Brunkel; hess. 58 Brunkenacker. s. a.  DWB Gr. Wtb. 2, 431. vgl. ndd. Brink grüner Anger From. 6, 54.