Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 Lexer tievel (Bd. 2, Sp. 1435)   Lexer tiuvel (Bd. 2, Sp. 1448) 
 tievel s. Lexer tiuvel.

 

 NLexer FindeB tiuvel tievel stm. (BMZ III. 47a) md. tûvel, dûvel. nbff. tiuvil: wil Bph. 5186. tiufel, tiefel ( Mgb. 231,29. 470,18. 22, sonst teufel. Germ. 5. 371,5. 6. 13. Chr. 5. 10,1 ), md. tûfel, dûfel mit ausdeutung auf tiuf, tief. tuifel Dfg. Chr. 4. 38,2. 288,18 ff. toifel Dfg. tiubel Br. H. 55,48, md. tûbel. tivel Reinh. Kindh. Strick. Rul. 103,32. tîvel (: zwîvel) Erinn. 738. Dan. 2177. Mart. 179, 69. Heinr. 2335, deifel Chr. 5. 10,1 —: teufel, demon, diabolus (tiufel, teufel, tûfel, tuifel, toifel) Dfg. 179 a , demophons Voc. 1482. allgem. ( auch ohne artikel Gr. 4,395. Denkm. 2 s. 406 ) z. b. swarzer t. Msh. 2,358 a . ich möht den t. ûʒ der helle erschrecken ib. 3,293 a . dem t. widersagen ib. 104 a . daʒ sie der t. haʒʒe ib. 303 a . sie hânt den t. an gerant ib. 224 a . er rûschte als der t. in dem rôre ib. 187 a . daʒ hiute der t. ûʒ dir kal Neidh. 25,13. der tiufl und aller sîn rât Serv. 180. dô der t. sich wolte gelîchen got Gen. D. 10,11. des müeʒe in der t. brennen Ls. 1. 589,150. der t. var dir in dîn hirne ib. 2. 521,650. der t. var im in den munt swer liege bî sînem eide Reinh. 1642. dat der dûvel in ûch vare! Karlm. 135,67. daʒ sîn leben des tiuvels eigen wære! Ulr. Wh. 191 a . den t. twinget manec man mit gotes worten Freid. 66,21. des tiuvels muoter Ulr. Wh. 245 a . Wahtelm. 108, barn Krone 27322, sun Wh. v. Öst. 44 a , knaben Ls. 3. 632,42, bote Berth. 524,18, hâken Wg. 5919, spot, gruoʒ ib. 7588. 90. vil t. wonent oben in den lüften Renn. 11604. und wæren die t. alle tôt dennoch lebte der süeʒe got ib. 22820. die t. ûʒ der helle lâʒen Orend. 2346. die tiuvel die sint ûʒ verlân Virg. 719, 12. des tiuvels adverbial ib. 512,11. 522,5. Otn. A 419,2 u. anm. den tiuvel, nicht das geringste, nichts Nib. 1682,1. 1930,4. Gudr. 1502,2. ; die tiuvel, waldleute, riesen Krone 9314, ebenso des tiuvels kint ib. 9305, liute Apoll. 11235. des t. herzoge, Herodes Gz. 2133. er hielt den alten tûfel, das alte weib PuS. 44 d . aus lat. diabolus, vgl. Raumer einwirk. des christent. 380.