Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB verzäʰleⁿ (Bd. 2, Sp. 901b)   RhWB verzählen (Bd. 9, Sp. 694)   PfWB ver-schelten (Bd. 2, Sp. 1257) 
 verzäʰleⁿ [fərtsêlə Fisl. Pfetterhsn.; fərtsélə Heidw. Lutterb. Su. Hlkr. Co.; fərtsêlə Dü. M. Str. Hf. Betschd.; Part. fərtsêlt und fərtsâlt Hf.] 1. erzählen. Necklied für ein Kind, das e Gschichtl hören will: Ich will dⁱr eps verzäʰleⁿ, Vun deⁿ langeⁿ Eʰleⁿ, Vun deⁿ kurzeⁿ Wocheⁿ: Haⁿ mⁱr nix ze kocheⁿ, Als e bissl Säüerkräüt (sonst Surkrut) Un darin e Knocheⁿ Hf. ähnl. Dü. Betschd. s. El. 2. drohend: Er wurd dir eps v. dir seine Übermacht zu fühlen geben (als Stärkerer oder Vorgesetzter) Hf. Dem will iʰ drei Wort v.! Su. Dü. 3. ‘verzéhle

[Bd. 2, Sp. 902a]
sich im Zählen irren’ Stöber Mäder 118. — Basel 115. Bayer. 2, 1112.

 

 ver -zählen: 1. etwas erzählen (erz. fehlt) Allg. RA.: Er hot mer gross (langk) un brät verziehlt, wie... Rhfrk, Allg.; e hät mer alles klen on gruss verzallt Rip, Allg. Du vertällst mir alt jet! ich glaube dir nicht NBerg, Allg. Dat kannste einem v., de kain Knäpp an der Bocks hat! dass. Kobl. Berzehl dei lo deiner Gruss (Grossmutter)! du lügst Merz-Saarhölb. De Mösche (Spatzen) v. et alt vam Dach! das ist doch stadtbekannt Rip, MGladb. De dat et letzt verzallt, de hät de Mungk noch wärm dervun Köln, Bo. De vertellt och noch, wenn e eje Bett geschiəte hät Heinsb. De v., wat he licht on bet Kemp. Dat Hoz (Holz) verzällt sich jet wenn es beim Reissen kracht Aach-Breinig. Ne Hohnderköttel v. Unwichtiges Schleid-Hellenth; jet vajen Fott v. unsittliche Reden führen Eup. He vertellt nit mehr, as he wett, et Önderste ut de Pott Duisb. Ek sall dech ens v., wat de Botter kos! die Wahrheit sagen Mörs. Eich well dir ebbes v. von de junge Fele, v. de alle Spatze, die solle dir of de Nas stratze! Wend-Sotzw, — Grombere kammer schälle Koch, Mosfrk, — von de lange Eəlen; — de Voader hot e Schweng geschloacht, eich kreien de Spek, un dau kres den Drek! Prüm-Waxw, — van der Schnippschnappschnellen; ech well dech jet begecken, ech w. dech jet an der Nasen trecken! Wermelsk, — van Öhmche Helle; do darfs du ävve nit erschrecke, ich wöll ding kromm Nas jet strecke! Neuw-Strauschd, — van der Kobes, van der Ellen, v. der Kobes Jacken, morn welle fi backen! Gummb. Lott os jet v. van de siəve Peternelle (s. weiter bei Petronella); die genge ens lans de Düre schelle; schlog me se möt de Pann vür de Fott, fonge se an te grelle SNfrk. Wat kann kä Mensch v.? Dat e gestorf es Bernk-Bruchw. — 2. sich v., beim Zählen irren

[Bd. 9, Sp. 695]
Allg.

 

   ver-schelten st.: = PfWB ausschelten, verschelle [ KU-Schmittw/O ZW-Battw Don-Schowe Torscha], -schelde [verbr. SOPf (Nachlaß Heeger) Lambert Penns 166]; vgl. PfWB verschänden 2, PfWB verwettern. RhWB Rhein. VII 1037; LothWB Lothr. 151; ElsWB Els. II 412; Bad. II 101.