Truppeⁿ [Trùpə Dü. K. Z. Hag.; Demin. Trìpələ, Trepələ Lutterb. Wittenh. Hüss. Katzent. Dü. U., Trìpərlə Bf.] m. Trupp, Haufen. Iʰ ha nit könneⁿ drzue kummeⁿ, s is e ganzeʳ T. Lüt drvor gstandeⁿ Dü. Iʰ ha n-e Trüppele Ërdbeereⁿ gfundeⁿ Hüss. Lue dört, an zëˡˡm Nästl hënkt noch e ganzˢ Trüppele Nusseⁿ! Ingenh. E Trüpperle Lüt, Nusseⁿ, Kirscheⁿ Bf. | | Trupp m.: 'kleine Schar, kleine Herde', Trupp (drub) [verbr.], Tropp [lothr. SWPf (Nachlaß Keiper)]. Zs. Stoßtrupp. RA.: Nu, Jüngelche, mach 's Tor uf, es kummt e großer Trupp Veeh, saat seller Judd, do horrer (hat er) zwää Gääße gehatt [Hebel 49]; Drupp Mensche [PennsDeitschEck 7. 12. 1946]. Z'erst e grüne Kerne-Supp, Markklös' drin en ganzer Trupp 'eine ganze Menge' [Palatinus 56]. — Frz. troupe. — Südhess. I 1787/88; RhWB Rhein. VIII 1418; LothWB Lothr. 106 Dropp; ElsWB Els. II 763; Bad. I 578. | | Habe-nichts m.: wie schd., Schimpfw., Hawwenix [ KU-Schmittw/O]; vgl. PfWB Tropf. RhWB Rhein. III 30. |
| | | | |