Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB Duft (Bd. 2, Sp. 658a)   RhWB Tuffstein (Bd. 8, Sp. 1432) 
  Duft [Tùft Hi. Horbg. Dü. Molsh. K. Z. Lobs. Wh.; Demin. Teftlə Dü.] m. 1. Duft, Geruch (selten). Was is dënn das für e Düftle? Dü. 2. Rauhreif, Rauhfrost. Vil Duft, vil Obs Dü. ‘s isch hit e starker Duft, d'Bäum sin wie verzuckert’ Str. CS. 29. ‘Reiff und Tufft’ Martin Parl. N. 208. 3. feuchter Beschlag der Wände infolge der Kälte Hi. Basel 90. Bayer. 491.

 

  PfWB  LothWB Tuff-stein (s. S.) Allg. [dǫuf- Simm-Laub; doft- Ottw-Uchtelfang; tyf- Saarbg-Winchering] [urkdl. zu Krufft dusteyn doin holen Kobl 1467; dawstein, dauw-, Daustein XVII; duyf-stein up de alde borgh Mörs-Xanten 1537; duffstein Nrhn. 1722, Berg 1639] m.: 1. behauener Tuff, bes. als Backofenplatte. — 2. Schwemmstein aus der Lavaasche des Neuwieder Beckens; en Tuffstäwand Rhfrk, WMosfrk.