Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB Hopfeⁿstang(e) (Bd. 2, Sp. 605b)   PfWB Hopfen-stange (Bd. 3, Sp. 1171) 
 Hopfeⁿstang(e) f. 1. Hopfenstange Co. U. 2. langaufgeschossene Person. Dis is awer emol e (langi) H.! Geud. Er (si) is e waʰri H. mager und krank Gebw. ‘Ze mach denn emol furt, du grossi Hobfestang’ Pfm. I 1.

 

  -stange f.:
1. 'lange Stange zum Festbinden des Hopfens', Hoppestang [verbr., Lambert Penns 83]. Sie is so lang wie e H. [KU-Schmittw/O, verbr.]. Der Nordpälzer es grad wie e H. [NPfGV Nr. 3/1926]. —
2. 'überaus große weibliche Person'. Des isch mol e H. [LA-Bornh, verbr.]. Syn. s. PfWB Gammel 1. Er hot e H. (zur Frau) [ LA-Gommh]. — Südhess. III 699; RhWB Rhein. III 807; LothWB Lothr. 249; ElsWB Els. II 605; Bad. II 766. —