PfWB LothWB Schlënzer [ʿSlansər Co. Henry; ʿSlantsər Mütt. Barr Bf. Dachstn. Ndhsn. Bisch. Z.; ʿSlæntsər Str. Ingw. Wh. Ndrröd.] m. 1. Riss im Kleid. Iⁿ dëm neüeⁿ Kleⁱd het er schoⁿ wider e S.! Barr. Si hat e S. im Rock Ndrröd. ‘Wie's do Schlenzer, Riss un Krammer Uff der Ruppejagd het genn?’ Boese Schk. 200. 2. Betrüger Str. 3. Faulenzer Bf. — Schwäb. 467. | | ElsWB PfWB Schlenzer [lèntsər Sbg. u. s.] m. Müßiggänger, Faulenzer. Die Bewohner von St. Louis (Kr. Saarburg) heißen Schlenzer. — ElsWB els. 2, 468; baier. 2, 529; DWB Gr. Wtb. 9, 639 ebenso; vgl. hess. 355 schlenzen, schlenzieren müßig herumgehen. | | schlatzen, verb., auch schletzen, landschaftlich, herumschweifen, nachlässig sein. Lexer kärnt. wörterb. 219. schletzen, schletzeln bedeutet im kärnt. weiter mit schnellkügelchen spielen. 220. vgl. DWB schlenzen. |
| | | | |