Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB Bruet (Bd. 2, Sp. 206a)   PfWB Faul-brut (Bd. 2, Sp. 1073) 
  Bruet [Prỳat Logelnh.; Prỳèt Z.; Prŷt Str.; Prût Betschd.] f., im eigentl. Sinne m. im Z. Brut. Dis is e B. Menscheⁿ! sehr viele Menschen Ingenh. ‘in der Bruht Brütezeit’ L. Baldner 51. — Bayer. 374.

 

  Faul-brut f.: 'Bazillenkrankheit der Honigbienen', Imkerspr., vgl. PfWB faulbrütig, PfWB Brutpest. Das Volk do hat die Faulbrut [KL-Matzb, verbr.]. Südhess. II 383.