Bruet[Prỳat Logelnh.; Prỳèt Z.; Prŷt Str.; Prût Betschd.] f., im eigentl. Sinne m. im Z. Brut. Dis is e B. Menscheⁿ! sehr viele Menschen Ingenh. ‘in der Bruht Brütezeit’ L. Baldner 51. — Bayer. 374.
Faul-brutf.: 'Bazillenkrankheit der Honigbienen', Imkerspr., vgl. PfWBfaulbrütig, PfWBBrutpest. Das Volk do hat die Faulbrut [KL-Matzb, verbr.]. Südhess. II 383.