Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB verblueteⁿ (Bd. 2, Sp. 172b)   PfWB tot-bluten (Bd. 2, Sp. 370) 
 verblueteⁿ 1. alles Blut verlieren U. 2. übtr. finanziell erschöpft sein: Er het verblueteⁿ! Dunzenh. Schweiz. 5, 226.

 

  -bluten schw.: sich t. 'verbluten', sich dotblude [ LU-Opp Limbghf], -blule [ KU-Bedb]. Südhess. I 1601. —