Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB Karst (Bd. 1, Sp. 471a)   PfWB Karst (Bd. 4, Sp. 78) 
  Karst [Khârt Sier. bis Hf.; Khàrt Dessenh. Beblenh.; Khôrt Dachstn. K. Z. Prinzh.; Khàr Dollern Hindish.; Khâ Ndhsn.; Pl. Khárt, Khart] m. 1. Hacke mit zwei Zinken zum Umhacken der schweren Erde u. bes. der Reben. ‘Karst bidens ligo’ Dasyp. 2. (scherzh.) Karte Hf. Schweiz. 3, 485. Hess. 194.

 

   Karst m., f.:
1.
a. 'Hacke mit zwei, selten drei oder vier flachen Zinken'. —
α. zum Kartoffelausmachen, Kaarscht (kārd) [verbr.], (krd) [verbr. östl. NPf nördl. u. mittl. VPf verbr. Gal], Koorscht (krd) [ KU-Rothsbg], Kaa(r)sch [ NW-Geinsh Haßl Spey], (k) [ LA-Edk]; vgl. PfWB Breit-, PfWB Grundbirnenkarst. —
β. zur Bearbeitung des Wingerts, Kaarscht [verbr. südl. VPf (Wilde 198, Nachlaß Heeger)], Kaarsch [ LA-Nußd]; vgl. PfWB Grab-, Wingertkarst. — a.

[Bd. 4, Sp. 79]
1425: arbeit mit eyner hauwen vnd eyme karst [LeinArch.]. —
b. 'ein karstartiges Gerät, mit dem Mist aus dem Stall geschleift wird', Kaarscht [ KB-Eisbg vereinzelt Gal Buch]; Zs. PfWB Mistkarst. —
c. = PfWB Hacke 1 a, s. K. 180; Zs. PfWB Spitz-, PfWB Wiesenkarst. —
2. 'Schnaps, der bes. zur Zeit der Kartoffelernte gereicht wurde', scherzh., Karscht [ PS-Saalstdt]; vgl. PfWB Karstanis, PfWB -ausgemachter. — F.: Gen. f. nur für ZW-Battw angegeben. Pl. fast allg. Kää(r)sch(t), vereinzelt Kaa(r)sch(t); Dim.: Kää(r)schtche, -je [WPf NPf nördl. VPf], Kää(r)schd(e)l [mittl. u. südl. VPf O-PS]. — Südhess. III 1133/34; RhWB Rhein. IV 207; LothWB Lothr. 277; ElsWB Els. I 471; Bad. III 76.