Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB Kipf (Bd. 1, Sp. 458b)   ElsWB Kipp (Bd. 1, Sp. 457a) 
  Kipf [Képf Co.] m. langer Spitzwecken. — Bayer. 1, 1273.

 

  Kipp [Khep U. W.; Pl. –ə] f. 1. Gipfel des Baumes; Dachfirst. 2. übertr. Kopf. Er het in dr K. hat einen kleinen Rausch Str. Demin. Kippel n. (m. Lobs.) Gipfel, Spitze der Hopfenpflanze U.