Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB verhopseⁿ (Bd. 1, Sp. 363b)   PfWB ver-knacksen (Bd. 2, Sp. 1196) 
  PfWB verhopseⁿ verspringen, verfehlen: ‘D’ Hyroth isch, myntwäje, doch e Schritt, wo merr sich gar ze gschwind verkallebiert, un grimmi syn Glück verhobse kann’ Pfm. III 3. Vgl. verhoppasseⁿ — Schwäb. 282.

 

   ver-knacksen, -knäcksenschw.:
1.
a. sich den Fuß v. 'verrenken', verknackse [ KL-Enkb Kaislt], -knackse [KL-Gimsb u. Umg.]. Syn. s. PfWB verstauchen 1. —
b. sich seine Sache v. 'sich selbst Schaden zufügen', verkneckse [ KU-Schmittw/O]. —
2. einen v.
a. 'peinigen', verkneckse [ KU-Dunzw]. Syn s. PfWB quälen. —
b. 'gerichtlich verurteilen', veknackse [ KU-Altkch Pirmas]; vgl. PfWB verknassen. — Südhess. II 531; RhWB Rhein. IV 841; Bad. II 72.