Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 ElsWB hoʰl (Bd. 1, Sp. 322a)   PfWB Hohl-arsch (Bd. 3, Sp. 1137) 
  hoʰl [hól Ruf. Rauw.; hôl U.] Adj. hohl, leer. Der is h. bis in deⁿ grosseⁿ Zeweⁿ Zehe (h. vuⁿ undeⁿ bis ufeⁿ Ruf.) er kann nicht satt werden Rauw. ‘hol öd cavus’ Dasyp.Schweiz. 2, 1135. Bayer. 1, 1083.

 

 -arsch m.:
1. 'mageres Gesäß', Hohlaarsch [mancherorts]. RA.: Die Kuh hot e H., daß mer sein Vieruhresse drin ufhewe kennt [ KL-Alsbn]. —
2.
a. = PfWB Geizhals [ PS-Heltbg]; vgl. PfWB hohl 4. —
b.
α. Schimpfw. [ KL-Wörsb KU-Schmittw/O]. —
β. Uzname für die Bewohner von KL-Erfb, Hohläärsch (Pl.); vgl. PfWB Hochseicher 3. — Südhess. III 656; RhWB Rhein. III 751 and. Bed.