Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 DWB sprack (Bd. 16, Sp. 2792)   DWB sprockaas (Bd. 17, Sp. 141) 
 sprack, adj. spröde Autenrieth pfälz. idiot. 135, s. DWB sprock.

 

 sprockaas, n. die larve der frühlingsfliege, wassermotte, phryganea bei den fischern, von denen sie als köder gebraucht wird. Nemnich 2, 954. vgl. DWB sprock, subst. 2.