| Wörterbuch der deutsch-lothringischen Mundarten | ![]() | ||
uf-macheⁿ bis uf-setzeⁿ (Bd. 1, Sp. 517a bis 517b) | |||
uf-macheⁿ uf-passeⁿ, intr. v. uf-raffeⁿ uf-riersch, adj. u. adv. uf-risseⁿ, tr. v. Uf-satz, m. uf-scherreⁿ, tr. v. uf-schneiseⁿ, tr. v. uf-schriweⁿ, tr. v. uf-schwätzeⁿ, tr. v. uf-setzeⁿ, tr. v. uf-sperreⁿ uf-steckeⁿ, tr. v. uf-stehn, intr. v. uf-stifteⁿ Uf-stifter, m. uf-stippeⁿ, tr. v. uf-stippleⁿ, tr. v. uf-stiwleⁿ, tr. v. uf-tappeⁿ uf-trutzeⁿ, intr. v. uf-wachseⁿ, intr. v. uf-wäscheⁿ, tr. v. Ufwäsch-birscht Ufwäsch-lumpe uf-wickleⁿ, tr. v. uf-zieheⁿ, tr. v. Uf-zug, m. U'gẹwengen, f. U'graff, m. U'gras, n. U'gref, m. Uhr, f. Uhre-säckel Uhre-schal Uhre-schlissel Uhr-kett Uhr-macher Uht, f. ui uiwe U'leien, n. Uleri Ule-watz, m. Ulich um Umero, m. Um-gänger, m. um-gesehn Um-hang, m. um-kippeⁿ Um-laf, m. Um-stand, m. un- un, conj. Undädel, n. Undles, m. un-gatting, adj. un-geheit, adj. un-geherzt, adj. un-geleit Un-gelejeheit, f. un-gemacht, adj. Unger, m. Unger-land Un-glick, n. un-glicklich un-gut, adj. un-heflich, adj. u. adv. Unkel, m. Un-koschteⁿ Un-krischt, m. Unkrut, n. Un-muss, m. unneⁿ, adv. Unner unner Unner-buchse, f. unner-dacheⁿ, tr. u. intr. unner-enäner unner-gehn Unner-halt Unner-kleid Unner-offesier, m. Unner-pant Unner-rock Unner-schied, m. unner-schiedlich, adj. unner-wegs, adv. un-riwi(ch), adj. Un-ruh, f. un-schamber, adj. u. adv. un-scheimber, adj. Unschel(t), n. Unschel(t)kerz un-scheniert, adj. u. adv. Unsch-liht, n. Unschuld, f. unschullich, adj. un-selich, adj. |
| ||
| © 2002—2010 by Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier Home | Impressum | Kontakt | ![]() | ||